Technologie tynkowania ścian zewnętrznych

Technologie tynkowania ścian zewnętrznych

Najnowsze technologie wykonywania ścian zewnętrznych spowodowały, że rzadko zachodzi potrzeba wykonywania na nich tradycyjnych tynków. W budynkach mniejszych i jednorodzinnych wykonywane są natomiast ściany wielowarstwowe, ocieplane od zewnątrz styropianem lub twardymi płytami z wełny mineralnej. W takim przypadku nie jest w ogóle możliwe stosowanie tynków tradycyjnych. Dlatego powszechnie stosowane są tynki cienkowarstwowe (inaczej cienkopowłokowe) o grubości od 1,5 mm do 5 mm. Wykonuje się je z przygotowanych przez producenta gotowych mieszanek. W zależności od zastosowanych spoiw wyróżniamy następujące rodzaje tynków: Mineralne – o bardzo dużej trwałości. Charakteryzują się paroprzepuszczalnością i dość dużą wodochłonnością, ale szybko wysychają. Są odporne na działanie promieni słonecznych. Mogą być malowane farbami elewacyjnymi. Do tego rodzaju tynków używa się kruszywa kwarcowego i marmurowego, a spoiwem jest cement. Polimerowe (żywiczne) – najważniejszą ich cechą jest wodoodporność. Mają stosunkowo małą paroprzepuszczalność i są mniej odporne na silne działanie słońca. Łatwo usuwa się z nich zabrudzenia, zmywając zwykłą wodą. Można je barwić na dowolny kolor. Odmianą tych tynków są tynki akrylowe. Polimerowo-mineralne – jest to odmiana tynków mineralnych z dodatkiem spoiwa polimerowego. Dodatek polimerów zwiększa przyczepność do podłoża, a także odporność na warunki atmosferyczne. Spoiwa mineralne zapewniają natomiast dużą trwałość tynku. Mozaikowe – stanowią odmianę tynków polimerowych. Mogą być